|
DEKLARACJA
XIX Kapituły Generalnej
My, salwatorianki, jesteśmy solidarne na rzecz nadziei i życia. Głosimy, że zostałyśmy powołane przez Boga i obdarzone charyzmatem przekazanym nam przez Franciszka od Krzyża Jordana i Marię od Apostołów. Wspólnie z innymi członkami Rodziny Salwatoriańskiej w modlitwie, życiu wspólnotowym i naszej posłudze realizujemy ten charyzmat w wielu kulturach dzisiejszego świata.
Nasze poświęcenie na rzecz Boga i ludzkości stanowi centrum naszego życia. Głębokie doświadczenie Boga prowadzi nas do Jezusa i znajduje swój wyraz w naszej duchowości, zakorzenionej w salwatoriańskim charyzmacie i Słowie Bożym. Na naszą duchowość wpływa także kultura tych, którzy podobnie jak my, dążą do poznania zbawczego działania Boga w swoim życiu. Jako salwatorianki, wspólnie z ludźmi, wśród których pracujemy, odkrywamy, w jaki sposób Bóg objawia się nam w wymiarze osobistym i wspólnotowym w naszej kulturze. Energia naszej duchowości skłania nas także do ciągłego pogłębiania rozumienia naszego charyzmatu i do podjęcia działania, aby jak najwięcej osób poznało Franciszka od Krzyża Jordana i Marię od Apostołów, którzy stanowią bogate źródło inspiracji i życia.
Podobnie, jak nasi Założyciele, jesteśmy poruszone wielkimi potrzebami ludzi, pragnących odnaleźć prawdziwe życie. W procesie osobistego nawrócenia, żyjemy w kulturze solidarności, obejmującej także postawę wzajemnego obdarowywania i przyjmowania darów – w ramach wspólnoty, wśród osób, które uczestniczą w naszej posłudze i wśród cierpiących. Postanawiamy kontynuować naszą opcję na rzecz ubogich, szczególnie kobiet, dzieci, migrantów oraz ofiar handlu ludźmi.
Poprzez krytyczną analizę kontynuujemy proces oceny naszego sposobu życia, naszych struktur i działalności apostolskiej w świetle rzeczywistości dzisiejszego świata. W wierności wobec salwatoriańskiego charyzmatu i posłannictwa, dokonamy niezbędnych zmian w naszym życiu, aby być bardziej wiarygodnymi i prorockimi świadkami Ewangelii, szczególnie tam, gdzie życie jest zagrożone.
Wyraz naszego charyzmatu, ze swej natury oparty na współuczestnictwie, prowadzi do solidarności. Pielęgnowanie solidarności, szczególnie tam, gdzie jej brakuje, stanowi ważny aspekt naszego posłannictwa. Współpracujemy w ramach Rodziny Salwatoriańskiej, z naszymi świeckimi współpracownikami i ze wszystkimi, którzy promują życie. Popieramy i uczestniczymy w dialogu ekumenicznym międzyreligijnym i międzykulturowym. W ramach solidarności zachęcamy siostry do uczestnictwa we wspólnych dziełach, podejmowanych przez różne salwatoriańskie jednostki administracyjne, w przedsięwzięciach podejmowanych wraz z innymi zgromadzeniami oraz do dzielenia się środkami. Uczestniczymy także w pracy innych grup, które poświęcają się promocji życia, sprawiedliwości, pokoju i ochrony Ziemi.
Jako salwatorianki pośród ludzi, w każdym okresie życia angażujemy się w życiodajny proces formacji, który wzywa nas do integralności i nadziei. Z nadzieją rozważamy Słowo Boże, studiujemy teologię życia zakonnego oraz nasz charyzmat, aby odkryć ich znaczenie dla naszego życia w obecnym czasie. W ramach formacji, która dokonuje się wśród ludzi, odkrywamy nowe formy życia wspólnotowego i posługi – głęboko salwatoriańskie i życiodajne. Pobudzają one promocję powołań i angażują kobiety, które Bóg powołuje do uczestnictwa w naszym posłannictwie.
W odpowiedzi na nasz czas w historii oraz poruszone naszym charyzmatem, my, salwatorianki, uznajemy za nasz priorytet:
1. pogłębianie naszej salwatoriańskiej duchowości, opartej na Słowie Bożym i naszym charyzmacie, abyśmy były kobietami prorockimi, współczującymi i oddanymi życiu;
2. życie kulturą solidarności w procesie osobistego nawrócenia, co czyni nas bardziej wiarygodnymi pośród cierpiących;
3. integralną i poddaną inkulturacji formację we wszystkich okresach życia, w celu udzielenia odpowiedzi na znaki czasu. Formacja ta, właściwa dla naszej epoki, przyczynia się także do powstania nowych form salwatoriańskiego życia wspólnotowego, które umacnia nas oraz ludzi, którzy uczestniczą w naszym życiu i posłannictwie.
Niech Jezus, Zbawiciel świata, obdarzy nas siłą do podążania w kierunku, który określiłyśmy w czasie tej XIX Kapituły Generalnej, na chwałę Boga i dla zbawienia ludzi. Amen |