|
|
„Bóg jest obecny w historii naszej
Kongregacji”
Siostry z Kolumbii przygotowały dzisiaj modlitwy poranne, w których używały map krajów, w których żyją i działają Salwatorianki. Pomogło to nam odczuć jedność całej Kongregacji i rozpoznać Boże działanie w nas.
Po modlitwach Siostry miały możliwość stawiania pytań oraz dzielenia się komentarzami dotyczącymi zarządzania przez Generalat naszą kongregacją w latach 2002 – 2006. Do prezentacji raportu Zarząd Generalny posłużył się metodą porównania poszczególnych części tego dokumentu ze skrawkami materiału, które połączone ze sobą nicią współpracy i miłości tworzą piękny, kolorowy koc – „patchwork” obrazujący całościowe spojrzenie na salwatoriańską rzeczywistość i posłannictwo. Obraz ten towarzyszył nam podczas dzielenia się i udzielania przez członkinie Zarządu Generalnego wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Dotyczyły one naszego doświadczenia misji, metodologii zarządzania stosowanej przez zarząd, priorytetów i deklaracji salwatoriańskiej tożsamości realizowanych w latach 2002 – 2006, promocji powołań, formacji początkowej i ciągłej, życia wspólnotowego, Rodziny Salwatoriańskiej, współpracy, solidarności i usamodzielniania się jednostek. Poruszono także kwestię spotkań międzynarodowych i kontynentalnych, pracy Łączonej Międzynarodowej Komisji Charyzmatycznej oraz Międzynarodowej Komisji Finansowej. Kolejnym omawianym tematem było kwestia osobowości prawnej Domu Generalnego, a następnie osobiste wrażenia i odczucia członkiń generalatu co do ich największych radości i bolączek jakich doświadczyły w okresie zarządzania.
W drugiej sesji obrad został przedstawiony Raport Finansowy, po czym Siostry miały ponowną możliwość zadawania pytań i dzielenia się swoimi spostrzeżeniami. Po południu O. Libanio prowadził na forum dialog z Generalatem dotykając kwestii metodologii zarządzania Kongregacją i procesu zaangażowania wszystkich jednostek w przygotowanie Kapituły. Ważnym zagadnieniem był temat charyzmatu – czy pozwalamy innym adoptować nasz charyzmat stosownie do ich kultury czy też narzucamy im nasz sposób przeżywania go?
Została dotknięta istota różnicy między aktami solidarności a kulturą solidarności rozumianą jako zmienianie mentalności, w której „druga osoba” jest ważniejsza niż „ja”. Ostatnim poruszonym tematem była konieczność formowania u młodych członkiń zdolności głębokiego przeżywania Boga, charyzmatu i salwatoriańskiej misji.
W obradach dnia dzisiejszego towarzyszyli nam: Kristian Patzl i Sharon Clark – świeccy salwatorianie oraz Księża Salwatorianie Mario Agudelo, Piet Cuijpers, Bronisław Jakubiec i Paul Portland. Dzień zakończyliśmy Mszą św. pod przewodnictwem Dennisa Thiessena SDS. W ramach homilii przedstawicielki Regionu Rzym i Konga zaprezentowały swoje loga.
|
